«شاید تپل‌تر، شاید سالم تر…»

 

یادتونه دو سه روز پیش یه عکس از سردر یه مغازه‌ای گرفتم که اسمش رو لابد روزی هزار دفعه ازشون پرسیدن که تلفظ اش رو هم زیر اسم زده بودند؟ (اسمش کاسیک بود!)
این فروشگاه یه ویژگی خوب داره. تو این فروشگاه که لباس زیر زنانه می‌فروشه یه خرق عادتی وجود داره. مدل‌هایی که بر خلاف استریوتایپ که به لاغری و تناسب زورکی تکیه داره، زنان خوش چهره با اندامی متفاوت‌تر از مدل‌های مرسوم پشت ویترین هستند. به نظر من این مرض لاغر شدن، تناسب اندام به قیمت مرگ همه ناشی از یک برداشت غلط است که بدنه جامعه خیلی وقیحانه باورش کرده.
سالیانه چقدر آدم پول لیپوساکشن و دم‌نوش و کرم و لیزر و درد و کوفت می‌دن تا به قول خودشون به الگوی زن «سکسی» نزدیک بشن؟ یا مردانی که جرواجر می‌کنن خودشون رو تا هیکل تو فرم به قیمت مصرف هورمون و دارو و پماد و کوفت داشته باشن.
موضوعی که این جا فراموش شده اینه که اصولن زن خوش اندام اما بی اخلاق یا مرد خوش هیکل و تند خو هیچ کدام به نظر من الگوی جالبی نیستند. جایی می‌خوندم خیلی از مدل‌های لباس به دلیل فشارهای شدید جسمی برای تناسب اندام بیماری های شدید روحی دچار می شن یا بیماری‌های مزمن جسمی تا اخر عمر رهاشون نمی‌کنه پس چرا یک چنین چیزی باید ارزش باشه؟
من فکر می‌کنم یک زن یا یک مرد وقتی بدن سالمی داره ضرورتی نداره تابع الگوهای ابلهانه ای باشه که این استریوتایپ ها به جامعه حقنه کرده. شاید درشت تر اما سالم تر، شاید تپل تر اما مهربان تر، شاید باسلیقه‌تر یا شاید باسواد تر.
اینستاگرام فارسی این روزها پر شده از زنان با ماهیچه‌های عجیب غریب و پسران عجیب غریب تر و این مسیر نادرست ادامه دارد…
من فکر می‌کنم سلامت جسم و روح و زیبایی روح به مراتب کارکردش از باسن خوش‌فرم بیشتره!

 

EEDH6638

«در باب شلوارهای یوگا با رسم شکل»

خانم با دوستش می‌آید جلوتر، از این شلوارهای یوگا پایش است که به یمن بهبود تکنولوژی تولید پارچه به کیفیت و چسبندگی رسیده است که دیگر تا شیارهای ارتفاعات را هم با رسم شکل نشان می‌دهد، با یک نیمه لبخند می‌گوید:
رییس شما ایراد نمی‌گیره با شلوارک سر کار هستید؟
عرض کردم:
اتفاقن چرا ایراد می‌گیره، عین شلوار شما یکی سفارش دادم قرار شده تا رسید عوضش کنم…
به بغلی یه چیزی گفت که احتمالن ترجمه طرف مایی‌ش می‌شد، الله گورستمسین پیس زمانه اولوب!
فکر کنم از تجسم صحنه یه جورایی دلش ریش ریش شد گذاشت رفت…

پ ن: مامان بزرگ روسی داشتم که خدا بیامرز هر وقت صحنه وقیحانه‌ای می‌دید می‌زد روی پاش همین جمله رو می‌گفت «خدا نصیب نکنه، بد زمانه‌ای شده»

«دمنوش بزن شیرت زیادشه»

اینقدر این رفقای ‌«دمنوش» به دست ما هی گفتند دم نوش دم نوش و کبد چرب و چیل و نمی‌دونم درمون چاقی غین و این حرفا که دیشب گفتم بذا برم یه دم‌نوش از این فروشگاهه که همه چیش شده بیست درصد قیمت بگیرم.
رفتم دیدم یه دموش گذاشته قوطیش خیلی با حال بود، اون لک لکه که وظیفه آوردن بچه رو به عهده داره عکسش روش بود. به یاد بچگی که گفته بودن این مارو آورده به خانم فروشنده گفتم خانم یکی از اون دم‌نوشِ بدید.
یه نیگاه کرد گفت: واسه خودتون؟
می‌خواستم بگم پ ن پ برای عموی شما که بخوره یاد ما کنه!
هیچی داد و ما هم سر کیف از این که دمنوش ده دلاری رو دو دلار خریدیم زدیم بیرون که زودتر دم کنیم چیزمون شاد شه، شانسی قبل بیرون رفتن درش آوردم دوباره اون لک لک بچگی که وظیفه تولید مارو بر عهده داشت ببینم، دیدم روش نوشته «برای افزایش شیر!».
آمدم به خانمه می‌گم خانم این کارش چیه؟
می‌گه:
تولید شیرتونو! (شیرتونو) افزایش می‌ده.
رگ‌های سینه‌تون رو ، توجه کنید سینه منو می‌گه، وسیع تر می‌کنه تا شیر با حجم بیشتری جریان پیدا کنه و چند خواص دیگه که راستش توضیحش سخته.
می‌پرسم خانم چرا از مخاطب «تون» استفاده می‌کنید اخه من شیر می‌دم؟
می گه چمی‌دونم این روزها همه همه کار می‌کنن، ازتون پرسیدم واسه خودتون می‌خواین گفتین آره!
دیدم روی رسید نوشته غیر قابل برگشت.
من هنوز دارم به لک لکه فکر می کنم که چطور یه روز منو انداخته پشت در خونه بابا مامانم….
75233398_10159103419863761_2898798003596820480_n