«بی رحمی از جنس انسانیت از دست رفته…»

در کلاسی که دارم، روش‌های تحقیق و ارجاع منبع، امروز اخرین روز این ترم بود. بحث آخر کلاس نحوه اعتماد کردن به منابع جمع آوری اطلاعات برای تحقیق بود و باید مثالی عملی هم از زندگی خود فرد زده می شد. یکی از هم کلاسی ها مثالی زده بود:
من یک خلبان بمب افکن هستم. برای زدن یک هدف زمینی با در نظر گرفتن منابعی که از چند طرف مختصات را می دهند من هدفم را بمباران می‌کنم. به طور یقین پیش آمده که منابع اطلاعات غلطی در اختیار من گذاشته اند و من مکان نادرستی را بمباران کردم.
 
من مکان نادرستی را بمباران کردم؟
 
بارها در خبرها خوانده ام:
بمب افکن های امریکایی به اشتباه یک عروسی را در قندهار زدند…
خلبان‌های روسی به اشتباه یک دهکده را در سوریه هدف قراردادند…
کودکان یمنی مورد حمله اشتباه بمب افکن های سعودی در بیمارستان صحرایی قرار گرفتند…
 
دو بار می خوانم متن را، او دارد صادقانه از رویدادی بی رحم صحبت می کند. نمی دانم چرا یاد کتاب مردم سوم گراهام گرین با ترجمه بهروز تورانی افتادم.
جایی هست که آدم قصه، که فروشنده آنتی بیوتیک تقلبی است و با آن صد ها کودک فلج شده اند، در بالای یک فان فار در شهر وین بعد از جنگ به دوست خبرنگارش می‌گوید:
آن پایین چه می بینی؟ آن ها که می بینی تو اسمش را می‌گذاری آدم. اما من از این بالا چند نقطه سیاه رنگ می بینم که ممکن است گاهی تعدادی از این نقطه ها کم تر شوند همین!
دنیا به همین بی رحمی است. به بی رحمی انسانیت از دست رفته.
ff0b7dea88625be3841bd2164f6a48ae
January 1, 1966 Women and children hide in a ditch to save themselves from the intense bombardment by the Viet Cong, at Bao Trai, about 20 miles west of Saigon. (AP Photo/Horst Faas)

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s