«هنوز هم خواب پرواز بر روی دراز نو گرگان می‌بینم»

دیشب وقتی می‌خواستم از فشار کار و درس در بروم، خیلی اتفاقی سراغ یک آرشیو رفتم که چند عکس توش بود. از جمله این عکس.
این آخرین پروازم در ایران با پاراگلایدر بود. روزهایی که بعدها تبدیل به روزهای سخت شد. زمانی که دیگر هیچ وقت فرصت نیافتم تا پرواز کنم.
عکس را در ارتفاع حدود ۳۰۰۰ متری در منطقه دراز نو در شمال گرفتم. جایی که وهم و خیال و سکوت و صدای باد، بر روی ابرهایی پر مانند، وسوسه‌ام می‌کرد تا از روی صندلی پرواز بلند شوم و بروم روی ابرها قدم بزنم.
آرزوی پرواز دارم گاهی شب ها خوابش را می‌بینم. شاید دراز نو، شاید درود نیشابور یا گنو بندر عباس…
پ.ن: امیدوارم به گور نبرم فقط…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA