«مخارج مشترک»

داشتم فکر می‌کردم احتمالن مخرج مشترک اسراییل و یه تعدادی کشور عربی و تعدادی اپوزیسونی و چند نیم بند مبارز، پس از جریان ژنو همین «مخرج سوخته» باید باشد.

 

«کرم از خود بنیامینه»

اردوان روزبه / وبلاگ

اون جریان شو بمب اتمی پشت تریبون سازمان ملل و داستان شلوار جین بچه های ایرونی و این هم معامله بزرگ! قرن.
نه! فک کنم نتانیاهو خودش یه کاریش می شه…

 

«تبعیض در ابراز عشقولانه‌های مذهبی»

سر صبح جمعه‌ای اصلن قصدم گیر دادن به دین نیست. چلاق بشم اگر دروغ بگم. اما این دوستانی که تو هیت‌ها و سینه‌زنی‌ها قربون صدقه «پک و پهلوی» خانم یکی از امام‌ها می رن و هیات عشاق دو آتشه فلان خانم راه می‌اندازند و از این عشقولانه‌ها در می‌کنن که عمرن یک پسر تو خیابون به دوست دختر که هچ! به زنش هم بگه گشت ارشاد پشت نشیمن‌گاهش رو دوبلکس بالا می‌اره، نمی دونم چرا هیچ وقت قربون صدقه «بلال حبشی» و امام‌هایی که چندان ظریف نیستنید، نمی‌روند؟
پ.ن: اگر ماشین زمان بود دوست داشتم ببینم دو تا از این قربون صدقه‌ها را جلو امام اول که می‌گن با یک ضرب شمشیر طرف رو مثل خیار تر به دو نیم می‌کرده، می‌رفتن بعد چطوری لا دو تا بقچه ورمی‌گشتن خونشون.

—–
توضیح اضافه:
به طوری جدی و رسمی می گویم که کوچک‌ترین خللی در احترام من به اهل دین و طرف داران باورهای دینی از هر نوعش وجود ندارد. من اگرچه ممکن است آدم ناباور یا کم باوری باشم اما هیچ وقت حاضر به بی احترامی نه به اهل دین هستم و نه به کسانی که مراد آن ها اند. به نظر من بی احترامی را دقیقن همین افرادی می کنند که برای احترام به امام سوم شیعیان با شمشیر تن‌شان را پاره می کنند و قلاده می زنند و عو عو می کنند و به نوعی با همین قربان صدقه های نا مربوط به زنان این خاندان اظهار تدین می کنند.
روایت است که امام اول شیعیان نیز وقتی کسانی او را بیش از انسان تکریم کردند بر نتابید. منتها من فکر می کنم نان هنوز گروه عظیمی در «جهل» مردم است.
اینم در راستای اطاعت از دوست با مهری که اظهار نگرانی کرده بود.

1414796_10152356287648761_1003650556_n