«دین مجوز قانونی کشتار است»

اردوان روزبه 

امروز در خبره آمده بود. یک گروه سلفی در مصر به یک روستای شیعه نشین حمله کرده و به کتک زدن آن‌ها پرداخته‌اند که چهار نفر به دلیل شدت ضربات وارده کشته شده و سی نفر راهی بیمارستان شده‌اند. در بخشی از این گزارش آمده بود:

«در پی هفته‌ها سخن‌رانی واعظان سلفی علیه شیعیان، جمعیتی خشمگین که تعداد آن‌ها حدود سه‌هزار نفر بر‌آورد شد، در روستای «زاویه ابو مسلم»، به شیعه‌ها حمله کرده، چهار تن را کشته و تعداد بیشتری را زخمی کردند.»

موضوعی که وجود دارد این است که در باور دینی نکته‌ای نهفته و آن این است که دین داری همیشه مجوزی برای قتل هم نوع می‌تواند باشد در حالی که بی دینی هیچ وقت دلیلی برای کشتن متدینین نبوده…

Advertisements

«اختلاف نظر در خواستن و توانستن در بین علما»

به نظر من یک جاهایی بشر «نخواستن» هایش را به گردن «نتوانستن» هایش می‌اندازد.

دنیا پر از بهانه است وقتی من نمی‌خواهم کاری انجام بدهم فقط کافی دستتو دراز کنی…

اوووه آقای کارگردان این چیه؟

 

«شب سخت یک تنها، محمود تمام شد»

اردوان روزبه / وبلاگ

از روزی که تارنمای «نامه‌ای به محمود» به راه افتاد یادم است شمارش‌گر آن حدود ۱۸۰ روز را نشان می داد و من فکر می‌کردم کی قرار است به صفر برسد.

اما دیشب به ناگاه یادم آمد سری به این تارنما بزنم. شمارش‌گر تمام اعدادش «صفر» بود. درست مانند کارنامه‌ی خود آقای احمدی‌نژاد. محمود احمدی‌نژاد اگرچه با لاابالی گری توانست یک چالش بزرگ در نظام به وجود بیاورد اماهیچ وقت به نظر من به عنوان کسی که در شان و اندازه‌های ریاست یک دولت باشد نتوانست ظاهر شود. به روستاها رفت. به شهرهای کوچک، به سراغ مردمی که خسته از بی‌رحمی ها بودند و صدای او را صدای تازه می‌دانستند و بعد به آن‌ها هم ثابت کرد هیچ درکی از آنان ندارد. محمود کودکی بود که از سر قضا و قدر و شانس یک‌باره گفتند بیا که ملتی منتظرند که تو دستور بدهی و او چون کودکان شروع کرد اول سفارش بستنی و کیک شکلاتی دادن و بعد شهربازی و بعد یک وانت پفک خریدن و تو خیابان چس فیل خوردن. کودک راضی بود اما مردم چه شدند…

رای امروز مردم ایران به روحانی ثمره بی کفایتی محمود احمدی نژاد و تیم تمامیت‌خواهش است. اما محمود احمدی‌نژاد چه می‌کند؟

کجاست و هنوز تصورات وهم آلودش انتظار ظهور را از دامان مشایی می کشد؟

عکس

«بچه‌ها زنگ تفریح تموم روسری رو بکشید تا رو ابرو»

دوستان یقه وا، کرواتی، مو بلند، سیبیلو، هفت تیغه، خانم‌های کم حجاب، بد حجاب و بی حجاب حتا و هم چنین جماعت اهل تبرج و البته با توجه به بیانات معظم له که اشاره داشتند حتا اگر دشمن نظامید بیاید وسط حتا با بیکینی و مایو و از ساعات باقی مانده بهره ببرید که گشت ارشاد تا چهار سال دیگه همین موقع مرخصی نداره.

 

972983_10151982815693761_1165826160_n

«کسب مشروعیت از تعریف متغیر‌های حجاب در کشور ما»

اردوان روزبه / وبلاگ

خیلی میل به ورود به هیاهوی انتخابات ندارم. بیشتر دلم می‌خواهد نگاه کنم. نوشته‌ها را بخوانم، فیلم‌های کاندیداهای گرامی را ببینم و از کتک‌کاری‌ها فیض ببرم و بی‌شک بگویم که من مخالف رای دادن نیستم، حتا اگر خود رای ندهم. اما در بین این موارد به نکته‌ای داشتم فکر می‌کردم. اگر توجه کنید تمام کاندیدا‌ها به طور اصولی بدشان نمی‌آید قاطی عکس‌های انتخاباتی‌شان چند خانم به تعریف داخل «بد حجاب یا کم حجاب» داشته باشند.

عکس
عکس از تارنمای بی بی سی فارسی

به نظر من فارغ این که چقدر دوستان به این کار نگاه ابزاری می کنند و چه میزان برکاری که هدف‌شان است موثر خواهد بود، نشانه‌ی روشنی از تلاش برای نشان دادن اعتبار یا ارتباط با قشر عظیمی در جامعه است که در غیر مواقع لزوم همیشه انکار می‌شوند ولی همین دوستان خود می‌دانند که گروه عمده را همین کسانی تشکیل می‌دهند که چنان که در طول سال‌ها گفته شد چندان باوری به اسلام مدل وطنی ندارند.

جالب است این موضوع نه فقط در روزهای انتخاباتی که در سایر مناسبت‌ها همیشه تکرار می‌شود. تظاهرات ۲۲ بهمن و نمی‌دانم روزهایی که قرار است حاکمیت در ایران «اعتبار مردمی» اش را به رخ نمی‌دانم که بکشد. روسری‌ها عقب‌تر، یقه‌ها بازتر و مانتوها کوتاه‌تر می شود.

اما اصل قضیه این است که باور خود این حاکمان هم همین است: «قشر عمده مردم کشوری که مطلقه به حلقه شان هم چیز شده است، سخت بی‌باورند.»

عکس
عکس از تارنمای بی بی سی فارسی

ان

«هم‌ذات پنداری ما در ژانر اعتراض»

اردوان روزبه / وبلاگ 

این روزها که می بینم ترکیه همسایه غربی ایران هم دست خوش اعتراض‌ها شده است و ذوق امت ایرانی و گزارش های لحظه به لحظه از آنتالیا تا میدان تقسیم و انتشار عکس ماهی‌گیر آمریکایی که با پره قایق پشت‌اش قاچ خورده به جای مجروحی که یک زره‌وپش از روی آن رد شده و البته هزاران بار بازنشر شدن آن بدون اندک فکری که «خب پدر من ذره‌پوش از رو آدم رد بشه که مثل پوستر آدم به زمین می چسبه»، نشان می دهد ما مردمی هستیم که به شدت با هر اعتراضی نسبت به حاکمیت به هر علتی و در هر جایی از کره خاکی احساس هم‌‌ذات پنداری داریم. حتا بدون آن که بدانیم جریان چیست.

مایه می‌ذاریم عین بنز، فقط نمی‌دانم چرا در مورد کشور خودمان در جای‌گاه تماشاچی نشسته ایم و سوت می‌زنیم و به روش وحدت ملی گزارش مناظره‌های کمیک هشت کاندیدا را قبول زحمت به نماینده‌گی از صدا و سیما کرده و در فیس بوک «توییت» می کنیم.

فیلم مربوط به اعتراض های ترکیه است که امروز یک کاربر ایرانی با عصبانیت برای یک عده سیصد چهار صد نفری در میلینگ لیست اش زده بود که چرا در بالاترین این را شیر کردم رای نیاورده و مگر شما روح انقلابی ندارید!