سفرنامه- کوتوله ها را شاد کردن خریت است

بیست و چهارم فبریه دوهزار و یازده

یکی از رفقای اهل خیر و صلاح مرا می کشد کنار و سر حرف باز می کند: «کثیف تر و پدر سوخته تر از اسپانیش ها توی آمریکا یافت نمی شود. بهشان اعتماد نکن. فقط دو درت می کنند. خطرناک هم هستند. در رگ و خونشان است.»

می پرسم چند وقت است پا به ولایت کفر گذاشته است. می گوید سه ماه!

می پرسم چند تا دوست اسپانیش داشته است. می گوید: «من نداشته اما هم خانه ای ام داشته است.» می پرسم می داند که از کجا آمده اند آمریکا؟ می گوید: «از اسمشان معلوم است که، از اسپانیا…»

کشته مرده این ذهن قضاوت گر مان هستم. خوب شد نگفت تو ایران مستاجرشان اسپانیش بوده. هم چین عرق می ریخت وقتی از بی مرامی اسپانیش ها می گفت فکر کردم سی سال با این ها هم خونه و هم کاسه بوده.

-=-

می گوید شاید زیر سر کوتوله ها بوده است، باید جواب داد. می گویم کوتوله ها عاشق مقابله به مثل هستند، چون باید اول مانند آن ها کوتوله شوی و این یعنی همان که می خواهند. پس راست بیست و سینه ات را جلو بده و بگذار دورت وق وق کنند.

-=-

امروز روز بارانی و کمی سردی بود. باز هوا دونفره و سه نفره و لابد اگر عربستان بود، حرم سرایی و شصت نفره. اما ما شخص شخیصمان دونفره خودمان و سایه مان رفتیم یک ساب وی ناب در تقاطع خیابان کیو علیه سلام و از حراج ساب وی بهره بردیم و یک فوت لانگ از نژاد ساب وی کلاب را به پنج دلار کلف زدیم و به امت همیشه در صحنه دی سی زل زدیم و گاه گاهی گفتیم: تبارک الله!

بعضی آدم ها چنان با وسواس سفارش ساندویچ می دهند که آدم فکر می کند دارند کت و شلوار از کریستین دیور می خرند. یا من خیلی ولو ام که از یک کنار می گم بریز هر چی تو کاسته اون وسط، یا اون ها خیل وسواس دارن. می گه: «روغن زیتونتون اگر پیش از یک ساعت درش باز شده دو قاشق کوچک بریزید…

کی میره این همه راهو؟

-=-

این انقلابات و شورش ها داره دامنه اش فک کنم به ینگه دنیا می رسه. این روزها به در دیوار پوستر و بروشور می بینم. ظاهرن جوشش لیبیایی های بنغازی داره از وسط این مملکت می زنه بیرون. پر شده در و دیوار از تراکت و این ها. روی کیوسک روزنامه دیدم چسبوندن ملت چیز مبارکشان را. مادر، نکنه  فردا این جا هم مردم وسط میدون تحریرشون جمع بشن بگن اوباما شون باید بره. شاید این سرایت کنه ها بعید نیست.

جدی جدی دنیا داره یه کاریش می شه. راست می گه رهبر معظم که مردم ایران الگو بودن. کاملن درسته. خیر ببینی یکی اون بابا رو سیمشو از برق بکشه برای روحیه خودش خوبه.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s