سفرنامه- هواشناسی در هر جای دنیا کلن خالی می بنده

سی و یکم ژانویه دوهزار و یازده

اول این که به نظرم می رسد هر جای دنیا که باشی با هواشناسی، سر کار هستی. امروز قرار بوده واشینگتن برف و کولاک و بوران و این حرفا بباره اما تا این لحظه که گزارش می کنم چس فیلم از آسمون نباریده.

دوم این که امروز مجبور شدم خاطرات بیست سال قبل ام رو به دلایلی مرور کنم. انگاری پیر می شه آدم هاااا. چون آخرش سر در نیاوردم بلخره درست یادم می آمد یا درست یادم نمی آمد.

سوم این که بنده رسمن می خوام بگم بعد دیدن این فیلم فریماه فرجامی حالم بد شد. این حیوونکی که مریض است و خراب و دیگر دیدن قیافه داغونش خودش لگدی به او بود. اما بی شرافتی مال اون کسی بود که جلوی دوربین او را کشانده بود. نمی دانم این انتقام جویی یک دولت از ملتش به کجا می خواهد برسد.

چهارم این که برای یک گزارش باز تا پنج صبح بیدار موندم و باز دارم بد عادت می شم. باید این الواتی شبانه در وب رو ترک کنم.

پنجمین نکته این که چرا این قدر در آمریکا ماشین ها آژیر می کشن. نمی فهمن به آدم استرس وارد می کنن؟ باید برم «سوو» شون کنم!

Advertisements

One thought on “سفرنامه- هواشناسی در هر جای دنیا کلن خالی می بنده

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s