سفرنامه- گاهی فقط انتظار و امید

دوازدهم ژانویه دوهزار و یازده

همیشه قرار نیست زندگی پر از حادثه باشد. همیشه قرار نیست آدم در مملکت مجسمه آزادی و مهد دموکراسی سورپرایز بشود.

شاید گاهی باید خوشحال باشی و به فردا نگاه کنی.

همین

از امروز تصمیم گرفتم مدتی به همه چیز دخالت نکنم. مراقب آدم هایی که دوست دارم نباشم.

باید زمان داد

باید زمان داد

برف همه جا را گرفته است کمی باید فارغ عکس گرفت و در برف ها ولو شد.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s