سفرنامه- مهری با طعم چای دارجیلینگ

دهم ژانویه دوهزار و یازده

بند رختی پیدا بود: سینه بندی بی تاب…

-=-

میزبان با فارسی استقبال می کند، نگران است برای سلامتی من و خانواده من. اهل ویرجینیا و دو سال افغانستان بوده است. چای سبز می ریزد و می گوید: «برای سلامتی خوب است». بعد دارجیلینگ که طعم محبت دارد.

«نگران نباشید آقوی روزبی… همه چیز آروم آروم دوروست می شود»

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s