وقتی حاکمیت زیر دوخم خودش را می گیرد

این روزها که بحران ها از کاخ های بزرگ حکومتی به خیابان ها سرازیر شده است و دیگر انتقاد ها پشت در بسته انجام نمی شود و کسی ابایی از ابراز هیچ نظری ندارد. من فکر می کنم همه اتفاقات دست به دست هم داده است که باور کنیم بی شک ما با تحول روبرو هستیم. نمی خواهم ارجاع به تاریخ بدهم، دوست ندارم بگویم روزی کسی در همین کشور در یکی از همین امارت های حکومتی گفت صدای انقلابتان را شنیدم. اما می خواهم بگویم گاهی باید مراقب بود آدم دیر برخی چیزها را نشود.

در خبرها دیگر جایی نمانده که بی نصیب از کتک خوردن و دستگیر کردن و تهدید کردن نباشد. اول تهران بود حالا شده زنجان و اصفهان و سیرجان و مشهد و قم و نجف آباد و جاهای دیگر.

دوستان داخل حاکمیت جدی جدی هیچ احساسی به تان دست نمی دهد؟

دوست دارید چه خبری بشود تا شما به خودتان بیایید؟ سنگی که به سر بالایی خودتان غلطاندید حال در سراشیبی است که دیگر دست شما نیست. روزگاری است، همیشه نگران دشمن و استکبار بودید. همیشه کار کار آمریکایی ها و انگلیسی ها بود. این بار اما من فکر می کنم شما خودتان زیر دو خم خودتان را گرفتید.

حاکمیت وقتی حاکمیت است که به اکثریت تعلق داشته باشد و شما این را فراموش کردید که بنیان گذار انقلابتان چه می گفت، چون امروز فکر می کنم او نیز یکی از دشمنان تان محسوب بشود. برای حفظ نظام از همه کس و همه چیز و همه جا می توان عبور کرد و البته می ماند این که پس این نظام اصلن مال چه کسی هست که همه دیگر غریبه هستند به جز اقای ذولنور و شریعت داری و احمدی نژاد و فامیل وابسته و ایضن عزیزان همیشه در صحنه با لباس شخصی.

خوب کاری ندارد چرا گردن مردم و خدا و دین و این حرف ها می اندازید، بگوید این جا هائیتی است و ما هم دوالیه، دیگر جان مادرتان وقتی تجاوز می کنید قربت الی اله نگوید. شما زحمتی را دارید می کشید که سال های سال بر گردن بسیاری دیگر بود. شما رهبر ها را زیر سوال نمی برید یا قانون را، شما کار باورهای توده مردم را دارید یک سره می کنید. (البته بر سر خوب و بد نتیجه اش بحثی ندارم)

البته بسیاری را هم خوشحال.

نه!

شما اهل بیدار شدن از خواب نیستید. رفیقی داشتم در روزهای جنگ که آدم صاف و ساده ای بود. شب هایی که بنابود برای عملیات و تک می رفتیم زود ملت را بیدار می کرد و البته یک بار. از او می پرسیدم چرا دوبار صدا نمی زنی؟

می گفت: آدم خواب با یه صدا هم بلند می شه، اما آدمی که خودش رو به خواب می زنه با لگد هم بیدار نمی شه…

بزار بخوابن برار، بزار بخوابن…