سرم را سر سری متراش ای استاد سلمانی

پدری داشتم که همیشه این شعر را می خواند:

سرم را سر سری متراش ای استاد سلمانی 

که این سر در دیار خود سری و سامانی دارد

 

 

سرم کمی شلوغه شرمنده 

برمی گردم