شوخی های سیزده به روش داروقوز آبادی

یک. شوخی اندازه دارد که همه آدم هایی که شعور دارند این را می دانند.
دو. اندازه شوخی حرمت مردم است که اگر فکر می کنیم برایشان احترامی قائل هستیم، آن اندازه را رعایت می کنیم.
سه. گیریم شوخی شهرستانی یک هنر محسوب شود که می تواند از سوی هر بلاد ندیده ای قابل اجرا باشد. دست کم آدم می سنجد که چقدر شهرستانی است و خودش از نظر رنکینگ در چه سطحی محسوب می شود تا دیگران بدانند تا چه حد طرف یوف است.
چهارم. این که آدم ها جرئت می کنند که کنار پنجره ها بایستند و یا در کنار پرتگاهی منظره ای را تماشا کنند یه این دلیل است که میزان آدم هایی را که رشد عقلی شان آنقدر هست که فرق بین لگد زدن و نزدن را تشخیص می دهند از آن هایی که تشخیص نمی دهند بیشتر است.
پنج. فکر کنید سایت بی بی سی خبر مرگ فلان رهبر و یا شاه را بزند و بنویسد که این اتفاق احتمال دارد توسط جاسوس های کشور همسایه انجام شده باشد. البته بعد از سه ساعت هم یک اسمیلی هم برایتان رو سایت بزند و بنویسد که شوخی یکی آوریل یا همان سیزده ما بوده است. همه می خندند و دیگر تره هم برای این سایت خورد نمی کنند. البته اگر هنوز هواپیما های کشور بغل آن بغلی را بمباران نکرده باشند.
شش. آدم ها در نوع شوخی کردنشان میزان حس انسانی شان را بهم نشان می دهند.
هفت. لگد زدن خلاقیت نیست هر کسی این کار را بلد است (برخی هم به صورت خدادادی کاملن تخصصی) هنر در کشف خلاقانه شوخی است که ظاهرن از بسیاری از ما ساخته هست و از برخی هم ساخته نیست.
هشت. خوشحالم که اکثر این شوخی ها را بر روی وبلاگ ها دیدم و اصولن مدیران رسانه ای که داعیه دارند و حرفی برای گفتن، از این نوع شوخی های بازدید کننده بالابر و جنس بیشتر فروش پرهیز کرده اند.
نه. اعتماد شما اعتبار ماست.
ده. الباقی هم که … بمالد.

Advertisements

4 دیدگاه برای «شوخی های سیزده به روش داروقوز آبادی»

  1. salam
    thanks for your post, if the IRAN MALAYSIA, consider themselves as a reference, then shouldn’t do these things and play with the heart of the people that they trusting them, any way good that it is not true

    i think you as journalist should teach them how to work and make money in the proper way not by doing these things

  2. سلام
    من هم دقیقا با نظرات شما موافق هستم و یادآور شدم که این یک شوخی نبود بلکه بازی کردن با احساسات هم وطنانه اون هم توی یک کشور غریب که هیچ کاری از دستت بر نمی یاد جز غصه خوردن. امیدوارم از این کارشون خجالت بکشند و نظرات ما را از روی شرمندگی شون سانسور نکنند و آپ لود کنند.

  3. اساسا از اون وقتی که صاحبان سایت ایران مالزی پیش خودشون به این نتیجه رسیدن که بهتره بیان بشن پدرخوانده همه ایرانیان مالزی و حتی پا رو فراتر گذاشتن و فکر کردن نه اصلا بهتره مسولیت پدرخواندگی اونایی که قصد دارن به مالزی بیان یا حتی بهش فکر می کنن رو هم به عهده بگیرن، همه چی به گند کشیده شد. این خودشیفتگی غیرقابل درک صاحبان این سایت، باعث شده بدون هیچ محدودیتی مدام پاشونو از گلیم شون دراز کنن و هی راه به راه، فراخوا بدن و اعلامیه و مانیفست و چه چه و ادای آدم بزرگا رو دربیارن و هی به ناف خودشون ماشالله و ای ولله ببندن. ولی خوب دور از ذهن نبود که این جماعت بالاخره همچین سوتی گنده ای بدن. کاش عوض این همه داعیه فرهنگی و هنری و اقتصادی و سیاسی و اجتماعی و ورزشی و غیره، همون سفت می چسبیدن به بیزنس شون و کماکان فقط گوش مردم رو می بریدن و کارشون به این شوخی های بی نمک نمی کشید

  4. با سلام
    با اجازه شما مطلب در سایت ایرانیان مالزی لینک شد.
    ضمنا وب لاگ نیز در لیست وبلاگ های سایت ایرانیان مالزی ثبت شده و خوشحال میشم که شما نیز لینک سایت را در لینک های وبلاگتون قرار بدید.
    با تشکر

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s