از روزمرگی دمی دور شدن را خوش است

نیمه شب و دم خلوت و کمی قهوه و یک موسیقی دل. کمی هم نوشتن…

وای چقدر دلم برای این لحظه تنگ بود.

روز خمیازه کشان اول فروردین

بچه گی هام هیچ روزی به اندازه روز اول فروردین بی ربط نبود. نمی دانستم از دیروز تا امروز آیا اتفاقی افتاده یا نه. هوا هم سرمای زمستان رو داشت و بلاتکلیفی فصل تازه. تازه میهمانی ها هم وضعش معلوم نبود. باید لباس سیخکی می پوشیدی و راه می افتادی خونه کس و کار تا چغال و بقال. همش هم بهت می گفتند نخور بخور. چشم غره و بدبختی های بعدش. باز از این بابت شکر که بزرگ شدم. دیگه نیازی نیست سیخ بشینم…

سخنان پرزيدنت باراک اوباما

جشن نوروز

واشنگتن دیسی 

20مارس 2009

امروزمی‌خواهم بهترين آرزوهای خود را به همۀ کسانی که نوروز را در سرتاسر جهان جشن می‌گيرند، تقديم کنم. اين جشن، هم يک آيين باستانی و هم زمانی برای بازآفرينی است و اميدوارم که شما از اين فرصت ويژۀ سال برای بودن در جمع دوستان و خانواده بهره گيريد.

من بويژه می خواهم به طور مستقيم با مردم و رهبران جمهوری اسلامی ايران صحبت کنم.

نوروز تنها بخشی از فرهنگ نام آور شماست. هنر، موسيقی، ادبيات و نوآوری شما جهان را به دنيايی

زيباتر و بهتر تبديل کرده است. اينجا، در ايالات متحده، جامعه خود ما هم در پرتو سهمی که آمريکاييان

ايرانی تبار ادا کرده‌اند پربارتر شده است.  از تمدن بزرگ شما آگاهيم. دستاوردهای شما احترام ايالات

متحده و جهان را برانگيخته است.

برای مدتی نزديک به سه دهه روابط ميان دو کشور تيره و تار بوده است. ولی اين جشن، ياد‌آوری برای نقاط مشترک بشريت است که همه ما را به هم پيوند می‌دهد. از بسياری جهات شما نيز مانند ما سال نو خود را همان‌گونه برگزار می‌کنيد که ما جشن می‌گيريم. با گردآمدن با دوستان و افراد خانواده، مبادلۀ هدايا و داستان‌ها و نگاه به آينده، با احساس تازه‌ای از اميدواری.

در بطن اين جشن‌ها، نويدی برای يک روز بهتر، اميدی برای فرزندان ما، امنيت برای خانواده های ما،

پيشرفت برای جوامع ما و آشتی ميان ملت‌ها نهفته است. اين‌ها اميدواري‌های مشترکند. اين‌ها روياهای مشترکند.

پس اين فصلی برای آغازی نو است.  من ميل دارم به روشنی با رهبران ايران سخن بگويم. ما اختلافاتی جدی داريم که با گذشت زمان بر آنها افزوده شده است. دولت من اکنون به ديپلماسی متعهد است که طيف کاملی از مسائلی را که پيش روی ماست مورد بررسی قرار می‌دهد و در صدد ايجاد يک پيوند سازنده ميان ايالات متحده، ايران و جامعۀ جهانی است. اين فرايند با تهديد به پيش نمی رود. به جای آن ما خواستار برقراری ارتباطی صادقانه و مبتنی بر احترام متقابل هستيم.

شما نيز در برابر خود انتخابی داريد. ايالات متحده مايل است که جمهوری اسلامی ايران بر جايگاه راستين خود در جامعۀ بين الملل قرار بگيرد. شما دارای چنين حقی هستيداما اين حق با مسئوليت های واقعی همراه است و به اين جايگاه نه از راه ترور يا به مدد جنگ افزار، بلکه از طريق اقدامات مسالمت آميز که نشان دهندۀ بزرگی حقيقی ملت و تمدن ايران است می توان دست يافت و معيار سنجش اين بزرگی داشتن توانايی برای ويران کردن نيست، نشان دادن توانايی شما برای ساختن و آفريدن است.

بنا براين، به مناسبت فرارسيدن سال نو شما، مايلم شما، مردم و رهبران ايران بدانيد که ما در جستجوی چگونه آينده ای هستيم.  اين آينده ای است همراه با مبادلات تجديد شده ميان مردم ما، و فرصتهای بزرگتری برای مشارکت و بازرگانی. اين آينده ای است که در آن اختلافات ديرين برطرف شده اند، آينده ای که در آن شما و همسايگانتان و جهان در بعد وسيع تر می‌توانيم همه در صلح و امنيت بهتری زندگی کنيم.

من می‌دانم که اين منظور به آسانی تحقق پذير نيست. کسانی هستند که اصرار دارند ما را بر اساس اختلافاتی که داريم معرفی کنند. اما شايسته است کلماتی را که ساليانی پيش به وسيلۀ سعدیِ نگاشته شده به خاطر آوريم: «بنی آدم اعضای يکديگرند، که در آفرينش ز يک گوهرند

فرارسيدن يک فصل نو، اين انسانيت گران‌بها را که همۀ ما در آن مشترکيم به ما ياد آوری می‌کند. يکبار ديگر به اين روح متعالی توسل جسته و نويد آغازی دوباره را بجوييم.

سپاسگزارم . عيد شما مبارک.