معصومیت از دست رفته یا فیلم حاج آقا رو دیدی؟

دست و دلم این روزها گاهی برای نوشتن می لرزه. یهو چشمم می افته به این تیترهای وسوسه کلیک با خودم می گم، خدا بخیر کنه امروز باز آبروی کی ریخته رو دایره؟

بعد راستش، از این همه تکرار حالم بد می شه. یه موقعی پر بود از فیلم های نرگس و بعد از این و از اون. نمی دونم معاون دانشگاه زنجان و حالا هم تو هر سوراخ سنبه ای روی نت، افتخار گذاشتن فیلم مخفی روحانی ای به نام گلستانی. ببینید! من دست کم توی چهار روز گذشته فلان تا میل داشتم که از دوست و دشمن و غریبه و آشنا فیلم این برادر از جان گذشته رو برام لینک داده بودن. یکی می زد بی سانسور، اون یکی می زد متفاوت، اون یکی دیگر هم می زد که کامل ترین نسخه، اینگاری این بنده ناشی خدا کارش اصلن تولید فیلم بوده و هر کسی یک ورسیونش رو داره.

اما حرفم این نیست. حرفم اینه که احساسم می گه هر روز داره معصومیت مردم بیشتر از دست میره. این چیزی از بار سنگین دورویی و تزویر همین جان برکفان نقش اول فیلم های از تو سوراخ شومینه کم نمی کنه که هرچه دود بلند می شه از سر گور همین دروغ گویی حتا به خود بلند می شود.

داشتم از معصومیت می گفتم.

جامعه ای که فیلم روزش دوربین مخفی حاج آقا و زهرا امیر ابراهیمی و سریال های سردار زارعی باشد به کجا می خواهد برود؟

ذهنی که باید به دنبال رابطه های انسانی چه حتا در قالب روابط جسمی هم که باشد، برود ببین دچار چه هرزه بینی شده است. حالا دیگر عادی است که تو موبیل ها فیلم های لخت فلان بدبختی که گوشی اش را داده تعمیر و سر از جمهوری در آورده، دست به دست یا به روایتی بلوتوث شود. یا رو نت لینک فیلم شومینه ای حاج آقا، رو ماهواره هم که جماعتی به دنبال آپ دیت کردن و قفل شکستن ایکس ایکس ال و ستیس فیکشن.

یکی بگه سر معصومیت این مردم چه بلایی داره می یاد؟

پ.ن: در اصل می خواستم در مورد فیلم دبیرستان موزیکال والت دیسنی بنویسم اما انگار جاش تو این پست دیگه نیست.