کو دهانی بسته ماند

اين دهــان بستي دهــاني باز شـــد
كـو خـورنده‌ي لــقمـه هاي راز شـــد 
لــب فـروبــند از طـعـام و از شـــــــراب
ســـوي خوان آسـمــاني كن شـــتاب 
گـر تــو اين انبان ز نـان خــالي كـــني
پـر زگـــوهــــر هـــاي اجــــلالي كـــني
 طــفل جـان از شـير شــيطان بــاز كن
بــــعـــد از آنـــش بـا مـــلك انـــباز كــن 
چند خوردي چرب و شيرين از طـعــام
امـــتحـــان كــن چـــند روزي با صــيام
 چــند شــب ها خواب را گشتي اسير
يــك شـــبي بــيدار شــو دولـــت بـگير 
مثنوي معنوي – مولوي
هیچ زیباتر از صبح های ماه رمضان و کودکی در کنار مادر و پدر سراغ ندارم. هیچ. هیچ. برای آن که مثل من دلش سنگو تاریک  نیست رمضان مبارک.
صدای خوب شجریان را میهمان من باشید: این دهان بستی دهانی باز کن.