مسیری بین زمین و آسمان

سال هفتاد و نه وقتی در جاده گرمسار در نزدیکی آرادان تصادف کردم، بیست و شش قسمت از بدنم شکست. اینش در این جریان اونقدر مهم نبود، راستش مهم این بود که من صحنه هاییرا  دیدم که هیچ وقت ندیده بودم. ساعت ها، هم ناظر بودم و هم مرحوم. چند بار از راهی رفتم و برگشتم که هیچ وقت از یادم نمی رود.

چند روز پیش درست در کابین جلوی یک مترو سوار بودم. وحشت برم داشت. من شاهد تکرار صحنه ای بودم که قبلن اونو دیده بودم. سال هفتاد و نه و درست در ساعاتی که نمی دانم شاید جایی بین زمین و آسمان وول می خوردم..

 

راهی که دارد باز می شود

روزی که برای بچه های مدرسه مرودشت می نوشتم. پر از اندوه بودم. اما امروز می بینم خیلی ها هستند. خیلی ها دارند تلاش می کنند. دستکم همه در راه یک اتفاق خوب هستند.

شکر هزار بار

بهنود شجاعی هنوز در نزدیکی چوبه‌دار است

به دستور رئیس قوه قضائیه، حکم اعدام بهنود شجاعی، نوجوانی متهم به قتل در هفده سالگی، در آخرین ساعت باقی مانده تا اجرای حکم، برای یک ماه به تعویق افتاد. این تاخیر برای گرفتن رضایت از خانواده مقتول بود. محمد اولیایی‌فرد، وکیل بهنود شجاعی در رابطه به زمانه می‌گوید که اعاده دادرسی برای این‌گونه پرونده‌ها بسیار سخت است: «اینک تعداد کسانی که در سن نوجوانی مرتکب بزه و قتل شدند و منتظر حکم اعدام‌شان هستند، چیزی حدود ۶۰، ۷۰ نفر هستند و اعاده دادرسی آن‌ها هم پذیرفته نشده است.»

کامل این مطلب را در رادیو زمانه بخوانید. پیگیری کنید. فراموشی بخشی از شیوه زندگی ماست. در فرصت باقی مانده یادتان باشد بهنود تا اعدام راهی ندارد.