از یک موریانه

موریانه ها خانه ندارند. آنها بر در دیوار بالا می روند و هر گوشه که می توانند سرک می کشند. بعد تا سوراخی پیدا می کنند می شود خانه شان. با سرعت تکثیر می کنند حتا در صورت لزوم مردان شان زن و زنانشان مرد می شوند. به یک باره پشت دیواری که هیچ اثری از نیستی ندارد میلیون ها می شوند و  تمام پیکره دیوار را فرو می ریزند. آنگاه که به جانشان می افتی به سختی زنده می مانند. موریانه ها موجوداتی حساس به گرما و خشکی و هوای تازه هستند و با سرعت می میرند. اما فقط کافیست یکی از آنها باقی بماند. تا بتواند دیواری دیگر را با میلیون ها موریانه دیگر فرو بریزد و این رمز حیات موریانه هاست…

باز هم بر می گردم