قدر نشناسی ما پایان ندارد

اخیرن من در وب لاگم یک بخش سیاسی فرهنگی کمدی راه انداخته ام و به نقل اخبار مهم در همین زمینه می پردازم. این را بخوانید:

صفار هرندی، وزیر ارشاد دولت احمدی‌نژاد خواستار «شناسایی» عواملی شد که به گفته وی «فرهنگ عمومی را خدشه‌دار می‌کنند

وی که در مراسم افتتاحیه همایش فرهنگ عمومی سخن می‌گفت، در تمجید از دولت گفت: «سازندگی كشور در دو سال اخیر، روحیه یاس را در فرهنگ عمومی كشور از بین برد و یكی از دلایل محبوبیت رییس جمهور این است كه ایشان روحیه یاس و دلمردگی را از بین برد . «

 صفار هرندی  افزود: «گرچه مردم می‌خواستند بعضی مسایل مثل گرانی حل شود، اما با این كه این مسایل حل نشده به خاطر تغییر روحی و روانی جامعه، ایشان را هنوز دوست دارند. كارهای نیمه كاره قبل از این دولت علامت درماندگی و نتوانستن بود، اما امروز مردم به واسطه سازندگی‌هایی كه می‌شود بوی زندگی می‌شنوند

این شعر كاندیدا شعر سال 2005 اثر یك پسر سیاه پوست است :

وقتی به دنیا آمدم سیاه بودم

وقتی بزرگتر شدم بازهم سیاه بودم  

وقتی جلو آفتاب میرم باز هم سیاهم

وقتی میترسم هم سیاهم 

وقتی سردمه سیاهم

وقتی مریضم باز هم سیاهم

وقتی هم كه بمیرم باز سیاه خواهم بود. 

تو ای دوست سفیدمن 

وقتی به دنیا امدی صورتی

بودی وقتی بزرگتر شدی سفید شدی 

وقتی جلو افتاب میری قرمز میشی

وقتی میترسی زرد میشی 

وقتی مریضی سبز میشی 

وقتی هم كه بمیری خاكستری میشی

اونوقت به من ميگي رنگين پوست!