دانشگاه کلمبیا، لاریجانی و یک رئیس جمهوری به نام احمدی نژاد

حضور این بار نیویورکی آقای رئیس جمهوری کاملن پیشاپیش منادی یک جریان تازه خبری بود. نه از نوع خبرهایی که ما این روزها همه مان منتظر شنیدن یا بهتر بگویم امیدوار به شنیدنش هستیم، بلکه از نوع آن خبرهایی که بیشتر شکل خبرهای نمی دانم حالا اسمش را چه می شود گذاشت. از ابتدای رفتن و این نکته که او می رود تا همه چیز را روشن کند برای من یک بارقه بود. امید به این که شاید او نیز احساس می کند بنا نیست به هر قیمتی آنچه که می گوید درست است. اما این بارقه امید از اولین خبرهای نیویورکی به «گل» نشست. مهمترین موضوعی که رئیس جمهوری ئنبال می کرد در نیویورک این بود: بازدید از محل برج های تجارت جهانی. آیا این نکته مهمترین موضوعی بود که کسانی مثل من ترس خورده بحران های پیش روی بودند می توانستند از رئیس عالی کشورشان داشته باشند؟

اما این پایان ماجرا است؟

اینک علی لاریجانی که به نوعی از یک طیف نزدیک به احمدی نژاد هم بود حذف می شود. با این احتساب خود محوری شخصیتی رئیس باز هم بروز خواهد کرد. منتظر باشید، این ختم قائله نیست. این شروع قائله است.

 به هر حال سپاه می تواند در یک دقیقه یازده هزار موشک به هدف های از پیش تعیین شده شلیک کند.

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s