مصباح رو ول کن قتیل لاهوری رو بچسب

آی که سوز داره این غزل:

ما را به غمزه کشت و قضا را بهانه کرد

خود سويِ ما نديد و حيا را بهانه کرد

رفتم به مسجدي که ببينم جمال او

دستي به رخ کشيد و دعا را بهانه کرد

آمد برون خانه ، چو آواز ما شنيد

بخشيدن نَواله ، گدا را ، بهانه کرد

زاهد نداشت تابِ جمال پري رخان

کنجي گرفت و ياد خدا را بهانه کرد

قتيل لاهوري