شنیدم که فردا قرار است در شهر تاکستان یک زن و مرد را که یازده سال قبل به جرم زنای محصنه دستگیر شده اند را، سنگسار کنند. بی رحم نیستم، اما در مورد بعضی آدم ها مثل پرونده هایی که می شنوم قاتلی ده نفر را کشته و یا مثلن به بیست نفر ت ج ا وز کرده ( که الحمد اله کم هم نیست انواع و اقسام بیجه ها و خفاش شب ها و نصفه شب ها) دلم خیلی نمی سوزد. اگرچه که آنها را هم معلول بسیاری از خطا ها و بازی های بزرگان می دانم. اما برای این قبیل احکام میخ کوب می شوم. قاضی پرونده در تاکستان حکم را نه بنابر اقرار متهمین که با توجه به علم خود صادر کرده است. داشتم آیین نامه اجرای احکام قصاص و سنگسار را می خواندم، حتا در آنجا نیز به حالی و روایتی شرط بر اقرار متهم گذاشته شده و چنانچه اگر شهود در لحظه سنگسار حاضر به رجم نشوند حکم نقض می شود و خیلی موارد دیگر. نمی فهمم یعنی می توان به همین سادگی دو آدم را که اینک زن و شوهر یکدیگرند و فرزندی ده یازده ساله دارند را در بهشت زهرای تاکستان یا سنگ کشت؟
برای من قابل هضم نیست
گر حکم بر آن است که مست گیرند…
این هم برای من قابل هضم نیست. لطفن کسی کاری بکنه
آيين نامه نحوه اجراي احكام قصاص، رجم، قتل، صلب، اعدام و شلاق
[...] هم برخی نوشتههای دیگران ( +، +، +، +، [...]
حاجي بي خيال بابا ، شايعه هست ، كسي رجم نميشه ، يعني ديوان عالي كشور ،مدتهاست كه هيچ يك از احكام رجم رو تاييد نمي كنه ، نهايت ارتباط نامشروع هم ماده 637 قانون مجازات اسلامي و شلاق تا 99 ضربه .
چرا یک کسی یک کاری بکند؟ چرا خودت کاری نمی کنی عزیز دلم؟!
هبتر نیست منتظر این یکی و ان یکی نباشیم؟
با مطلب موافقم و تیترش هم باحال بود. مساله اینه که چه کسی بی گناهه؟